Parametric Design & Digital Fabrication

PARAMETRIC DESIGN
Parametrisch ontwerpen – het expliciet vastleggen van relaties tussen input parameters en ontwerp output in een parametrisch model – heeft diepgaande implicaties voor de ontwerppraktijk. In een traditioneel computer ondersteund ontwerpproces wordt een model opgebouwd in discrete stappen, waar enkel lineair kan worden terug gegaan (undo) . Parametrisch ontwerpen is een non-lineair ontwerpproces, op elk moment kunnen de input parameters worden veranderd en de onderlinge relaties tussen de verschillende output worden onderzocht.
Parametrisch ontwerpen introduceert systeemdenken in het ontwerp: de focus van de ontwerper verschuift van het maken van één enkele ontwerpoplossing naar het maken van een model waarmee verschillende ontwerpvariaties kunnen worden onderzocht. In plaats van het maken van één singulier ontwerp, baken je een oplossinsruimte (solution space) af en maak je een tool om hierin te navigeren.
Parameters die kunnen worden opgenomen in een parametrisch model kunnen heel verschillend zijn en zijn zo gevarieerd als het ontwerp zelf. Van programma, gebruikscenario’s, constructie, materiaaleigenschappen, vormelijke esthetische, ethische aspecten… De moeilijkheid ligt in het vertalen van deze in een numeriek systeem.

DIGITAL FABRICATION
Digital fabrication – het machinaal produceren van fysieke voorwerpen op basis van een digitaal model – vind steeds meer toepassingen in architectuur. Zowel in het maken van prototypes, proefopstellingen en modellen als in het realiseren van voorwerpen en gebouwen op ware grootte. Er bestaan verschillende technieken waarbij machinaal materiaal wordt weggenomen (frezen, laser- water- en plasma snijden) of materiaal wordt toegevoegd (3D printen, machinale assemblage).
De mogelijk impact van deze technologieën op de architectuurpraktijk zijn verregaand: de industriële logica van standaardisatie en modulaire bouwsystemen kan worden uitgebreid met niet-standaard, mass-customised componenten die op maat gemaakt worden. Structureel opent dit mogelijkheden tot het realiseren van constructies die met manuele middelen moeilijk of niet te realiseren zijn. Variaties in textuur, vorm oppervlaktebehandeling, assemblage, transparantie, verrijken de ontwerpmatige en vormelijke mogelijkheden binnen het ontwerp.
De combinatie van parametrisch ontwerpen en digital fabrication ligt voor de hand: materiaaleigenschappen, beperkingen in fabricagetechnieken, assemblage methodes, stabiliteit enz kunnen kunnen als parameters in het model worden opgenomen en zorgen ervoor dat het digitaal ontwerpen verder gaat dan het maken van beelden. Parametrische modellen en parameters, zorgen ervoor dat er op een doelmatige manier kan omgegaan worden met de mogelijkheden van digital fabrication.

OPDRACHT
FASE 1: In deze fase geven we vooral theoretische input en wordt er individueel gewerkt aan kleine opdrachten: twee opdrachten in Grasshopper en twee leesopdrachten. Elke student houdt een logboek bij in deze fase. Op de review van fase 1 stelt elke student een opdracht voor.
Fase 2: Individueel/In groep wordt op de zelf gedefinieerde opdracht verder gewerkt. Zowel in digitale parametrische modellen als in fysieke maquettes worden variaties binnen de opdracht onderzocht.
Fase 3: Uitwerken van de opdracht.

Kinetic Pavillon: Adapt & Extend

Studenten: Elise Elsacker & Yannick Bontinckx.

Peanut Bench

studenten: Marie Gillekens, Stef Coenaerts, Jeroen Beetens, Steven Lemaire, Roosmarijn Wyns, Pieter Sellekaerts

fold screen

studenten: Laure Verlinde, Lieve Sterckx, Ralf Vercruysen, Niels Hanssens, Laurence Moisse, Karlien De Wit

Comments are closed.